سازماندهی رختشویخانه فقط مرتب کردن ظاهری نیست. وقتی هر وسیله جای مشخصی داشته باشد، زمان شست وشو و اتوکاری کم شدن می یابد، مواد شوینده به موقع مصرف می شوند و خطرات ایمنی مانند مسدود شدن دریچه خشک کن یا دسترسی کودکان به مواد شیمیایی کمتر می شود. در خانه های کوچک، لاندری اغلب هم زمان نقش انبار، اتاق کار و محل نگهداری لباس را بازی می کند؛ بنابراین چیدمان آن باید چندمنظوره، انعطاف پذیر و مینیمال باشد. کلید موفقیت، استفاده از فضای مرده، برچسب گذاری و پایبندی به یک قانون ساده است: «هر چیز، جای خود را داشته باشد».
پشت در یکی از بهترین فضاهای فراموش شده در لاندری کوچک است. با نصب قفسه های آویز، جیب های پارچه ای یا سبدهای تورباف، می توانید بطری های کوچک شوینده، نرم کننده، لکه بر، دستکش و برس های سبک را نگهداری کنید. این کار یک کابینت یا قفسه را آزاد می کند و دسترسی به وسایل پرکاربرد را با سرعت تر می سازد. فقط توجه کنید که وزن وسایل سنگین را روی قفسه های پشت در قرار ندهید؛ زیرا ممکن است به لولاهای در آسیب بزند. برای زیبایی بیشتر، از سبدهای هم رنگ و برچسب دار استفاده کنید.
کابینت های دیواری در رختشویخانه معمولاً فضای مرده ای در بالای خود دارند. اگر فاصله سقف تا کابینت زیاد است، می توانید یک قفسه کم عمق درست زیر سقف اضافه کنید و وسایلی مانند دستمال کاغذی، مواد شوینده ذخیره ای یا لوازم نظافت را در آن بچینید. داخل کابینت نیز از سبدهای ماژولار و جداکننده استفاده کنید تا بطری ها واژگون نشوند. قرار دادن وسایل سنگین در طبقات پایین و وسایل سبک در طبقات بالا، هم ایمنی را بیشتر شدن می دهد و هم دسترسی را آسان تر می کند. این ایده برای چیدمان لاندری در آپارتمان های کوچک بسیار مقرون به صرفه است.
اگر به دنبال راهکاری بادوام و ارزان برای سازماندهی وسایل کوچک هستید، کشوهای پلاستیکی شفاف انتخاب مناسبی هستند. این کشوها را می توان داخل کابینت یا زیر پیشخوان قرار داد. برای دسته بندی جوراب ها، لباس های زیر، پیشبند، دستمال های کوچک و وسایل جانبی لباسشویی بسیار کارآمدند. شفاف بودن کشوها باعث می شود بدون باز کردن آن ها محتویات را ببینید. بهتر است کف هر کشو چند سوراخ ریز تهویه ایجاد کنید تا بوی نامطبوع جمع نشود. علاوه بر این می توانید بین کشوها جداکننده بگذارید تا هنگام جابه جایی، وسایل داخل آن ها به هم نریزد.
یکی از مهم ترین اصول سازماندهی رختشویخانه، تفکیک لباس ها از همان ابتدا است. به جای ریختن همه لباس ها در یک سبد بزرگ، از چند سبد رنگ بندی شده استفاده کنید: یکی برای لباس های سفید، یکی برای لباس های رنگی، یکی برای لباس های تیره و یکی برای حوله و ملافه. سبدهای تاشو یا قابل استک نیز برای فضاهای کوچک عالی هستند. این روش از پخش شدن لباس ها جلوگیری می کند و زمان جدا کردن لباس ها را نیز نزول می دهد. اگر فضا بسیار محدود است، سبدهای آویز یا سبدهای باریک بین ماشین لباسشویی و خشک کن را انتخاب کنید.
میز اتو یکی از وسایلی است که در لاندری کوچک فضای زیادی اشغال می کند. راه حل حرفه ای، نصب یک ایستگاه اتوی دیواری است. این میزها به دیوار متصل می شوند و پس از استفاده به راحتی جمع می شوند. برخی مدل ها حتی دارای قفسه کوچک برای اتو، پریز برق و نگهدارنده سیم هستند. با این کار، سطح کار ثابت شما آزاد می شود و ظاهر اتاق نیز مرتب تر به نظر می رسد. اگر فرصت نصب دیواری وجود ندارد، یک میز اتو تاشو با پایه سبک را در کنار دیوار قرار دهید و بعد از هر بار استفاده آن را جمع کنید.
آویزان کردن لباس ها به جای تا کردن آن ها، فضای کمتری اشغال می کند و از چروک شدن جلوگیری می کند. برای ملافه، شلوار، پیراهن و لباس های بزرگ، از آویزهای محکم استفاده کنید. آویزهای سیمی ارزان معمولاً برای لباس های سنگین مناسب نیستند و باعث افتادن لباس روی زمین می شوند. آویزهای پلاستیکی غیرلغزنده یا آویزهای چوبی انتخاب بهتری هستند. اگر سقف یا دیوار فضای کافی دارد، یک رگال کم عمق بالای ماشین لباسشویی یا خشک کن نصب کنید تا لباس ها بلافاصله پس از خشک شدن آویزان شوند.
همه وسایل را نمی توان یا نباید تا کرد. ملافه، رومیزی، پرده های کوچک و بعضی لباس های ظریف بهتر است به صورت مسطح نگهداری شوند. ظروف مسطح یا جعبه های کم ارتفاع را می توان زیر قفسه ها یا داخل کابینت های پایین قرار داد. این روش از اشغال فضای عمودی جلوگیری می کند و ظاهر لاندری را نیز مرتب نگه می دارد. برای دسترسی آسان، روی هر ظرف برچسب بزنید و آن را مطابق نوع و اندازه مرتب کنید. این ایده به ویژه برای لاندری کوچک که هر سانتی متر آن اهمیت دارد، بسیار کاربردی است.
در رختشویخانه، وسایل برقی متعددی مانند ماشین لباسشویی، خشک کن، اتو، جاروبرقی دستی و چراغ اضافه وجود دارد. سیم های روی هم پیچیده ظاهر بدی ایجاد می کنند و خطر برق گرفتگی و کشیده شدن وسیله را نیز رشد می دهند. از جعبه های سازمان دهنده سیم، گیره های چسبی، بندهای پارچه ای یا نگهدارنده های چندکاره استفاده کنید. سیم های بدون استفاده را جمع کنید و پریزهای آزاد را برای وسایل ضروری نگه دارید. این کار ایمنی و نظم چیدمان لاندری را به طور چشمگیری بهبود می دهد.
اگر فضای شما بسیار محدود است، خشک کن تاشو یا رخت آویز دیواری می تواند جایگزین میله های بزرگ شود. این خشک کن ها هنگام عدم استفاده جمع می شوند و به دیوار می چسبند. در ادامه می توانید از سطح بالای ماشین لباسشویی برای نصب یک قفسه کم ارتفاع استفاده کنید و مواد شوینده روزانه را روی آن بچینید. یکی دیگر از ایده های خلاقانه، نصب یک نیمکت چوبی روی دو سبد بزرگ است؛ این نیمکت هم سطح کار برای تا کردن لباس فراهم می کند و هم فضای نگهداری سبدهای لباس را پنهان می سازد.
رگال های کابینتی یا واحدهای مکعبی نگهداری، گزینه ای مناسب برای دسته بندی پیراهن، پلیور و لباس های تاشده هستند. این واحدها دارای محفظه های کوچکی هستند که لباس ها را روی هم و بدون ایجاد آشفتگی نگه می دارند. مزیت مهم آن ها گردش هوا در هر محفظه است که از ایجاد بوی نامطبوع در لباس ها جلوگیری می کند. در ادامه چون لباس ها به صورت باز نگهداری می شوند، چروک کمتری نسبت به انباشتن آن ها در سبد ایجاد می شود. اگر این واحدها را تا سقف بچینید، از فضای عمودی حداکثر استفاده را کرده اید.
سخن خاتمهی:
در خانه های کوچک، هیچ فضایی نباید هدر برود. رختشویخانه نیز از این قاعده مستثنا نیست. با به کارگیری ایده هایی مانند قفسه های پشت در، ایستگاه اتوی دیواری، سبدهای تفکیک لباس، ظروف مسطح و واحدهای مکعبی، می توانید یک لاندری کوچک اما بسیار کارآمد بسازید. نکته کلیدی این است که ابتدا فضا را خالی و وسایل را دسته بندی کنید، سپس اضافی ها را حذف کنید و در نهایت برای هر دسته یک مکان ثابت و برچسب دار تعیین نمایید. اگر این پنج گام ساده را به عادت تبدیل کنید، سازماندهی رختشویخانه دیگر کاری دشوار و زمان بر نخواهد بود. خروجی نهایی، فضایی آرام، مرتب و کاربردی خواهد بود که انجام کارهای روزمره را آسان تر و لذت بخش تر می کند.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان