خرید بک لینک

درباره سایت

آموزش آشپزی و مطالب جالب جدید

آخرین مطالب

امکانات وب

فرایند Expressive Writing

تمرین نوشتن برای “هیچکس”
برای بهبود خودآگاهی هیجانی


تذکر :
خواهشا اگر قراره فقط بخونید تاپیک رو و بگید بح بح چه چه ، اصلا نخونید بهتره
علاوه بر خوندن محتوا ، درعمل هم واقعا تجربه اش کنید بهش عمل کنید ببینید درعمل چه تاثیری میذاره آیا اصلا تاثیری میذاره ؟



نوشتن برای تقویت خودآگاهی هیجانی

بذارید قبل از هرچیزی
شاید بهتره مطلبی رو از یک مقاله و یک تحقیق بیارم تا سنجش موضوع رو درعمل ببینیم :

منبع تحقیق : https://www.jstor.org/stable/256708

تحقیق روی تعدادی از مهندسانی که به تازگی از شغل خودشون تعدیل و اخراج شدن انجام شده
این افراد به طور متوسط ۵۲ سال سن داشتهاند و به همین علت، پیدا کردن شغل جایگزین برای آنها چندان ساده نبوده
حدود ۶ ماه بعد از اینکه شغل خود را از دست دادند، یک محقق آنها را به سه دسته تقسیم میکند:

1_گروهی که از آنها خواسته شده بود دربارهی تجربهی تلخِ از دست دادن شغل، بنویسند.
2_گروهی که از آنها خواستند دربارهی اینکه وقت خود را چگونه میگذارنند بنویسند.
3_از گروه سوم هیچ کاری خواسته نشد تا از وضعیت آنها برای کنترل و مقایسه با دو گروه دیگر استفاده شود.

قانون نوشتن این بود که هر روز نیم ساعت دربارهی موضوعِ تعیینشده بنویسن و این کار رو برای پنج روز متوالی انجام بدن

سه ماه بعد به سراغ این افراد رفتند. نتیجهی این بررسی بسیار جالب است:
۲۷٪ کسانی که دربارهی از دست دادن شغل نوشته بودند، شغل تازهای داشتند.
۵٪ از کسانی که دربارهی مدیریت زمانِ خود مطلب نوشته بودند، شغل تازه داشتند
و از گروه سوم، هنوز کسی سر کار نرفته بود.

صدها تحقیق مشابه در زمینهی تأثیر نوشتن دربارهی دشواریها و چالشها انجام شده و همگی اثربخشی این کار رو تأیید میکنن.


خب حالا بریم سراغ دلیل ها و ریشه یابی و برسی موضوع و اثرات مثبتِ نوشتن از تجربههای منفی



چرا نوشتن میتواند به ما در رفع مشکلات کمک کند؟


نوشتن فعالیتی از جنسِ فکر کردن است؛ اما نوعی از فکر کردن که به علت برونریزی و تبدیل شدن به کلمات، از شفافیت و دقت بالاتری برخوردار است.




_پنهان کردن خاطرات منفی در ذهن، فشار فیزیکی دارد.
نگهداری تجربهها و خاطرات منفی در ذهن، بدون اینکه آنها را بیرون بریزیم، یک کار فیزیکی و خستهکننده است.
چون باید مدام به خودمان فشار بیاوریم که آن خاطرات را به خاطر نیاوریم و فراموش کنیم.
تجربههای نامطلوب منفی که میکوشیم آنها را در خود دفن کنیم، در کوتاهمدت، فشار روانی ایجاد کرده و در بلندمدت، روی سلامت ما تأثیر منفی میگذارند.


_بیرون ریختن تجربههای منفی، به تحلیل بهتر آنها کمک میکند
مهمترین کارکردِ بیرون ریختن خاطرات و رازها، این است که خودمان فرصت میکنیم دوباره بهتر به آنها فکر کنیم.
پیش از این هم در برون ریزی ذهنی به این نکته پرداختهایم که گاهی اوقات، همزمان با طرح مشکلمان برای یک دوست، راهکار مناسب در ذهن خودمان شکل میگیرد.


_بیرون ریختن خاطرهی منفی، ظرفیت ذهنی را آزاد میکند
خاطرات منفی، بخشی از قدرت پردازش ذهن ما را اشغال میکنند و صرفاً قسمتی از ذهن ما برای پردازش مسائل و مشکلات و کارهای جاری، آزاد باقی میماند.
بیرون ریختن و نوشتن آنها، ذهن را برای حل مسئلههای دیگر (که الزاماً به مشکل قبلی هم ربط ندارند) توانمندتر میکند.



روش انجام Expressive Writing دقیقاً چیست؟

ما در اینجا از نوشتن دربارهی رویدادها و خاطرات منفی حرف میزنیم بنابراین قرار نیست یک دفتر خاطرات داشته باشید و هر چه در روز یا هفته برایتان پیش میآید بنویسید.
فقط باید در زمینهی تجربهها، برخوردها، اتفاقات و خاطرات منفی بنویسید که گوشهی ذهنتان مانده و شما را آزار میدهد.

برای مخاطب مشخص ننویسید
قرار نیست برای فرد خاصی بنویسید. لازم نیست به کسی توضیح بدهید. فقط قرار است بنویسید.
حتی لازم نیست جملههایتان پیوستگی و روند منطقی داشته باشد. هر چه در رابطه با آن رویداد تلخ به ذهنتان میرسد بنویسید.

زمان کافی در نظر بگیرید ۲۰ تا ۲۵ دقیقه، میتواند زمان مناسبی باشد.
کمتر از این زمان برای فکر کردن و بیرون ریختن یک رویداد، کافی نیست.
بیشتر از این هم، میتواند شما را خسته کند یا بیش از حد در مشکل و خاطره فرو ببرد. اغلب مطالعات و تجربهها هم با همین زمان ۲۰ تا ۲۵ دقیقه انجام شدهاند.

ترجیحاً بهتر است نوشتههایتان نابود شود
وقتی قرار است نوشتههایتان باقی بماند، ممکن است گرفتار خودسانسوری شوید و همیشه نگران باشید که کسی آنها را پیدا نکند.
اگر روی کاغذ مینویسید، آن را بسوزانید و اگر با کامپیوتر مینویسید، پس از تایپ کردن، فایل را Save نکنید.
شاید هم با استفاده از یک نرم افزار پیام رسان و در قالب یک چت، حرفهایتان را روی موبایل تایپ کرده و سپس، مکالمه را پاک کنید.

از بیان احساسات و هیجانات خود، غافل نشوید بهخاطر داشته باشید که تمرین ما، برای افزایش خودآگاهی هیجانی است.
پس فقط به نوشتن گزارش خبری اکتفا نکنید (او این حرف را زد و من هم آن نکته را گفتم و او به این شکل ادامه داد و من آن رفتار را انجام دادم).
احساسات، عواطف و هیجانات خود را بنویسید. میتوانید بالای نوشتهی خود، هفت احساس پایه را بنویسید
ترس
تعجب
خشم
نفرت
غم
شادی
تحقیر
و...

شدت هیجانات را هم ثبت کنید
اگر واقعاً میخواهید این تمرین را جدی بگیرید و تکرار کنید و نیز، تقویت خودآگاهی هیجانی برایتان مهم است، این آخرین تکنیک را هم مد نظر قرار دهید:
هر بار که کلمهای را در توصیف یک هیجان بهکار میبرید، در کنارش شدت هیجان را هم با عددی بین یک تا ده مشخص کنید.



به خاطر داشته باشید برای این تمرین تعداد و تکرار مشخصی وجود ندارد. هرگاه که بار یک خاطره یا تجربه ی منفی رو روی ذهن خودتون حس کردید ، باید به سراغش برید.
ضمناً منتظر نباشید که در چند مرتبهی نخست، یک معجزهی شگفت روی دهد. شما در حال تلاش برای تقویت خودآگاهی هیجانی خود هستید و اثر این تلاش را به تدریج میبینید و حس میکنید.




برچسب: نویسنده: موزیک دان تاريخ: سه شنبه 5 مهر 1401 ساعت: 11:27

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه